Wat is Tricuspid dysplasie?

Tricuspid Dysplasie (TD) is een aangeboren hart afwijking. Een aangeboren hartafwijking betekent dat de afwijking of de malformatie reeds aanwezig is van bij de geboorte. De misvorming is in de kleppen van het rechter hart. (zie tekening). Deze hartaandoening komt frekwent voor bij de Labrador, maar wordt ook gezien bij de Boxer, de Duitse Herder en de Barzoï. Ook bij katten komt TD voor.

De tricuspid kleppen liggen tussen het rechter atrium en het rechter ventrikel. Wanneer deze kleppen sluiten, is geen terugvloei mogelijk wanneer het bloed vanuit het rechter ventrikel naar de longen wordt gepompt. Bij misvorming of dysplasie van deze kleppen is er toch terugvloei naar rechter voorkamer mogelijk en wordt dit regurgitatie genoemd. Een geringe regurgitatie zal meestal de levensverwachting niet inkorten. Maar, bij een zware misvorming kan de regurgitatie zo erg zijn dat de grote hoeveelheden bloed terug naar rechter voorkamer “regurgiteert” en de hond in hartfalen gaat.

Ebstein anomalie is een zware vorm van TD waarbij de kleppen misvormd zijn en dieper in rechter ventrikel ingeplant zijn dan normaal.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Het geregurgiteerde bloed veroorzaakt turbulentie en dit wordt opgemerkt als een bijgeruis door de dierenarts tijdens auscultatie van het hart tijdens de eerste gezondheidsbezoeken. Soms kan TD een zo discreet of stil bijgeruis veroorzaken dat TD in begin kan gemist worden.

Echocardiografie is de meest betrouwbare manier om tot een definitieve diagnose te komen van deze hartaandoening en meteen ook de ergheid ervan correct in te schatten.

Wat zijn de gevolgen van TD?

Naargelang de ernst van de regurgitatie zal de hond verschillende symptomen ontwikkelen. Bij een geringe misvorming kan men een normale levensverwachting verwachten. Daarentegen zal een erge TD snel volume overbelasting geven van het rechter hart waarbij zowel rechter atrium als rechter ventrikel vergroten.

Bloed dat naar de longen gestuurd wordt zal afnemen en zodoende is rap moe zijn en een snellere ademhaling merkbaar bij de hond. Doordat rechter voorkamer uitgerokken is en er ook een verhoogde druk is, zal de terugvloei van veneus bloed gehinderd worden, met als gevolg lever congestie en vocht ophoping in de buik (ascites).

Wat te doen als mijn hond TD heeft?

Als eigenaar van een hond met TD wordt aangeraden de hond dagelijks te observeren qua ademhaling. Het is goed een soort van dagboek bij te houden. Rapper moe zijn bij wandelen, flauwvallen of ineen zakken, naast een snellere ademhaling zijn tekenen die erop wijzen dat de ziekte progressief is. Evenzo als je merkt dat de buikomvang van je hond toeneemt. Je neemt best contact op met de dierenarts, want dit wijst op congestief hartfalen.

De enige optimale oplossing voor TD is een nieuwe klep plaatsen. Deze ingreep is zeer kostelijk en zeker nog niet “ingeburgerd” in de veterinaire wereld. Toch zijn er in het buitenland plaatsen waar deze ingreep gebeurd.
Wij zullen je hond “symptomatisch” behandelen. Congestief hartfalen is een gevolg van de foute kleppen. We zullen de hond uit hartfalen halen door vocht in de buik te draineren en medicatie op te starten. Helaas is dit een tijdelijke oplossing en zal de medicatie niet langer effectief zijn om het congestief hartfalen tegen te houden. Wanneer de levenskwaliteit van de hond hierdoor danig vermindert, zal euthanasie moeten overwogen worden.

Doordat TD een erfelijke aandoening is, wordt ten zeerste aanbevolen niet langer te fokken met de hond. Er wordt contact opgenomen met de fokker en deze wordt aangeraden de nestgenootjes echocardiografisch te laten onderzoeken.

Wat is de prognose van TD?

Honden die slechts een lichte vorm van TD hebben, nadat diagnose gesteld werd met echocardiografie, kunnen jaren leven. Meestal is het voldoende om bepaalde voorzorgen te nemen zoals; geen inspanningen of lange wandelingen bij hoge temperaturen. Daarentegen zullen honden die TD in erge vorm tonen op echocardiografie meestal maar een paar maanden na de diagnose overleven, zelfs al blijken ze volledig gezond bij vaststellen van de aandoening.